Gecelerden bir gece, vakit hiç geçmiyordu

Ay yüzünü göstermiş, bulutlar uçmuyordu

 

Bir öğrenci evinde, alışılmış geceydi

Etraf kir pas içinde, cepte para cüceydi

 

Cemil ile Batuhan, iki kadim dost idi

En fazla yedikleri, bir sucuklu tost idi

 

Gündüz kimya sınavı, yarınsa başka biri

Bu acayip okula, kim gömdü sizi diri

 

Akşam eve geldiler, biraz soluk aldılar

Guruldayan karınla, hayallere daldılar

 

Evde hiç yemek yoktu, kuru ekmekten gayrı

Oysa insan evladı, ölür yemekten ayrı

 

Batuhan hafif tombik, yanakları kırmızı

Görseniz Oğuz Kağan, yeni içmiş kımızı

 

Cemil ise incecik, sanırsınız hiç yemez

Velâkin bir bilseniz, kebaba hayır demez

 

İki aç arkadaşın, o kadar az parası

Hep bomboş çalışmaktan, mide ülser yarası

 

Konu komşu tanımaz, bir kap yemek vermezler

Öğrenci milletini, zaten asla sevmezler

 

Cemil koydu parayı, en fazla çeyrek döner

O kadarcık yer ise, gözünün feri söner

 

Batuhan’da az biraz, kâğıt paralar çıktı

Ne olsa ikisi de, hazır çorbadan bıktı

 

Yarın sınav organik, bizde organ kalmadı

Bu gece de yemezsek, mide asit salmadı

 

Sekizinci caddede, köfteci Şirin Baba

Nefis kokoreç yapar, dadandırır dolaba

 

İki genç evlerinden, koyuldular yollara

Bulup Şirin Baba’yı, atıldılar kollara

 

Ceplerindeki para, yetti iki köfteye

Oysaki akılları, takılmıştı bifteğe

 

Bu masalın kıssası, kalır isen parasız

Sanma ömür geçecek, sanki dertsiz tasasız

 

Bugün levrek buğlama, fırında ördek yutan

Birgün gelir bulamaz, olur Recai Kutan

 

Hissenin kıssasını, en sonunda şaşırdım

Okuyanın sabrını, tam da burda taşırdım

 

Dostlar söyleyin bana, nedir geyiğe derman

Henry’den Claudia’dan, Pepsi kaçırmış Erman

 

Duramadım burada, klavyeyi zorladım

Lakin dayanamadım, kafam düştü horladım

 

Tosun Abdal ilgili, koşmaya ve maniye

Neşe doludur bana, verdiğin her saniye